Home » Post Item » Six days and counting…
To be a journalist is to be a fearless and incisive "inquirer" that dares to "chronicle" history without fear or favor;

To be a journalist is to act like a "tribune" that essays the truthful "journal" of every story of our "times", big or small, front page or inside page, "BIG NEWS" or even the last story before the closing credits roll;

To be a journalist is to hold a "mirror" in front of you to regularly and faithfully check the convictions and principles of what a "free press" truly stands for;

To be a journalist is to sometimes embrace your own celebrity and be a "star" that sets and upholds the "standards" of what the Filipinos of " today " are fighting for;

Ang maging mamamahayag ay tulad ng isang "bulgar" na pahina na hindi puwedeng maging sisidlan ng anumang pagbaluktot sa katotohanan, bagkus siya pa ngang lagusan upang ito ay mai-"bandera" at mai-"balita" ang mga kuwentong dapat na marining at ma-"tiktikan."

Ang maging mamamahayag ay ang pagsisiguro ng pananatili at pagsulong ng isang "malaya" at walang kinikilingang pag-"PAPATROL" , sa bawat araw, "24-0ras" dahil ang bawat kuwento ay kailangang pulsuhan, may buhay, tila isang "NEWSBEAT" na kailangang ma-"CAPTURED" dahil walang take two sa isang breaking news, walang cut, walang re-take;

Ang maging mamamahayag ay maging "SAKSI" sa "SENTRO" ng bawat pahina ng kasaysayan upang ito ang mai-"BANDILA" sa sambayanan;

Ang maging mamamahayag ay DAPAT laging sa NGALAN NG KATOTOHANAN AT TUNAY NA PAGLILINGKOD.




Six days and counting…

January 6, 2008

 

Six days of history were already written down on the pages of 2008. 

Ang dami na agad na nangyari.

Si dating Congressman Romeo Jalosjos, balik National Bilibid Prisons sa Muntinglupa, balik sa Maximum Security Compound at kung paniniwalaan natin, balik sa sitwasyon ng isang preso na walang pribilehiyo.

Ang aga pa, dami nang nagpaparamdam ng kanilang mga ambisyon sa 2010. Daig nga ba ng maagap ang masipag? Eh paano kung marami silang maagap, matalo naman kaya sila ng sipag? Ah ewan, basta please lang, ang aga ha!

Si Ruben nga—nanalo na sa Pinoy Big Brother 2nd Celebrity Edition with almost half a million text votes for just the Big Night! Sabi niya sa ending, "Natupad ang pangarap ng taongbayan!"

May political statement din ba sa pagkapanalo ni Ruben, na ang gustong sabihin ng mga bumoto para manalo si Ruben ay talagang maraming mahirap na Pilipino na nagbabakasakali at nakikipagsapalaran? Na ang pangarap ni Ruben na makaahon sa hirap ay pangarap din ng milyun-milyong Filipino?

Sigaw ni Marielle—"Ruben, mayaman ka na!!!"  

In the Unites States, Senator Hillary Clinton's defeat in the Iowa caucuses  proved that she's not the leading aspiring Democrat candidate for the White House after all, in fact finishing only third despite all the hypes and the publicity and that Senator Barack Obama, a black-American can be victorious in a predominantly white population indicating a big possibility of a first Black American president in the US political history.

There's no doubt in my mind and am sure as well as others that the Obama charm has something to do with his number one supporter, Oprah Winfrey, the most powerful woman in America today and probably the most admired international personality in most parts of the globe.

The possibility of a Democrat back in the White House is very high and this poses a possible shift in the policies of the US in handling its international affairs, the War in Iraq included, even the presence in countries in Asia like the Philippines, Mindanao in particular.

In some parts of the world, there are stories of flood, snow storm, an ailing former strongman of Indonesia, political tension in Kenya, etcetera, etcetera.

Sa isang kubo sa isang liblib na baryo, maaaring isang sanggol ang isinilang, sa isang mala-palasyong tahanan naman kaya, maaaring isang kapamilya ang nagkasakit o pumanaw kaya.

Sa isang karagatan, may mga nailigtas, may mga tuluyang nalunod.

Sa isang palengke, may isang halos maubos na ang paninda, may isa namang halos mabulok na ang paninda, wala pa ring pumapansin.

Isang babae ang nakatanggap ng proposal kaya, isang lalake naman ang tinalikuran ng kanyang minamahal.

Ang daming kuwento. Anim na araw pa lamang ang nakalipas, punong-puno na ang pahina ng kasaysayan sa bawat sulok ng mundo.

As for me, I just turned 38 in 2008 na incidentally ay 18th year ko rin sa media industry. Parang debut, may ganun? May Ganun!! (Pahiram ng linya sa 91.5FM, lalo na kay Mr. Fu na nakakaaliw pakinggan).

I see the numbers—yes, yes, I know, tumatanda na, pero sabi nga ng kaibigan ko, I am still a caliber. 38, reliable pa! Ha-ha!

But you know what, I do not feel old at all, except these past few days na sobrang ginaw!!!!

Hukluban kasi ako, takot sa lamig, ginawin, pinagpapawisan na ang lahat, ako nakatalukbong pa!

Personally just like everyone, I do have plans for 2008 and I even wrote down goals and targets for every quarter of the entire year. But while I am like that, something I learned from a good friend of mine who writes down everything he wants to accomplish in a year, on the first week of the year, I am open for any possibilities, including the possibility of not reaching or not getting what I aimed for. 

38 na nga ako, dami ko nang naranasang kabiguan sa lahat ng aspeto ng buhay pero sa idad kong ito, alam na alam ko rin naman na ang mukha at halakhak ng tagumpay kaya kahit ano, ready ako. 

But while I am ready for anything that may happen this year in the same breath that I was in the previous 38 years of my life, I know that it is not within my power and free will that life happens as it happens!

May Diyos!

Whatever happens in life, it is not by accident, it is not by coincidence.

Sometimes, all we have to do is to be silent and be still—for sometimes in our rush in accomplishing records and milestones in our lives, we forget to simply stop and listen to what is really meant for us to do and to accomplish in our lives.

2008, anim na araw na ang nalagas sa kalendaryo ng taong ito, magbibilang na naman ng araw sa kanyang programa ang aking kaibigang si Rene Sta. Cruz sa DZBB, sasabayan ng adlib ni Bay-Hugot, at sasabihin nila–ah Disyembre na naman.

Alam ko, palasak na ang linyang ito, pero tunay na kay bilis ng takbo ng panahon. (wakas) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Posted by pagesbyarlyndelacruz at 12:28 am | permalink

All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.

Add a comment