To be a journalist is to act like a "tribune" that essays the truthful "journal" of every story of our "times", big or small, front page or inside page, "BIG NEWS" or even the last story before the closing credits roll;
To be a journalist is to hold a "mirror" in front of you to regularly and faithfully check the convictions and principles of what a "free press" truly stands for;
To be a journalist is to sometimes embrace your own celebrity and be a "star" that sets and upholds the "standards" of what the Filipinos of " today " are fighting for;
Ang maging mamamahayag ay tulad ng isang "bulgar" na pahina na hindi puwedeng maging sisidlan ng anumang pagbaluktot sa katotohanan, bagkus siya pa ngang lagusan upang ito ay mai-"bandera" at mai-"balita" ang mga kuwentong dapat na marining at ma-"tiktikan."
Ang maging mamamahayag ay ang pagsisiguro ng pananatili at pagsulong ng isang "malaya" at walang kinikilingang pag-"PAPATROL" , sa bawat araw, "24-0ras" dahil ang bawat kuwento ay kailangang pulsuhan, may buhay, tila isang "NEWSBEAT" na kailangang ma-"CAPTURED" dahil walang take two sa isang breaking news, walang cut, walang re-take;
Ang maging mamamahayag ay maging "SAKSI" sa "SENTRO" ng bawat pahina ng kasaysayan upang ito ang mai-"BANDILA" sa sambayanan;
Ang maging mamamahayag ay DAPAT laging sa NGALAN NG KATOTOHANAN AT TUNAY NA PAGLILINGKOD.
Tambalang OK!
November 28, 2008
Kung ika’y palagiang nakikinig sa AM radio, sana’y huwag kang mamalagi sa dulong kaliwa ng talapihitan ng inyong radyo. Kung di naman makakaabala, maaari sanang gumitna ka ng kaunti at hagilapin ang 1062 sa inyong talapihitan. Pero teka–digital age na, mas madali nang hanapin, sakto, ikasa mo sa numerong binanggit ko. Iyon ang istasyon ng NET-25 DZEC sa AM radio.
At doon, masusumpungan mo ang dalawang simpatikong ito na tunay na magpapasaya ng inyong umaga sa kanilang programang Tambalang OK.
Hindi nila alam na ibo-blog ko sila. Maya-maya, pagkatapos nito, i-te-text ko si Onin, bahala na siyang magpa-abot kay Kaka, sayang din ang load, krisis pa naman.
Ako ang kumuha ng larawang ito sa isang pagkakataon na nakasama ko silang dalawa sa isang lakad na sana maulit dahil tunay na nagiwan ng napakaraming alaala at alalahanin na rin. (Preno…ayan na naman ako, mukhang magdadaldal na naman, pigilin mo ako Onin!)
Ganito sila sa kanilang programa, tawanan nang tawanan, kahit na mabigat na ang isyung pinaguusapan ay may kambiyo at kembot pa rin ng katatawanan. Hindi trying hard mag-komentaryo, hindi rin trying hard na magpatawa. Wala ngang format eh. Basta nagkukuwentuhan lang ang dalawang magkaibigan, na sa normal naman na kundisyon, sabi nga sa totoong buhay, relax lang naman talaga.
Napakalayo ng agwat ng idad ng dalawang ito. At kung bakit idad agad ang pinuntos ko, tiyak na di na naman ako palalampasin ni Kaka nang kasisita. (Ano ba yan Chuva, idad na naman!!!)
Well, the point is, it is amazing to see how these two make a perfect tandem on air even if there’s this wide age gap between them. Kung pakikinggan mo sila, tropa lang. Hindi mo halatang yung isa, parang anak na yung isa at yung isa parang ama na ng isa. Dangan nga lamang at di na teleradyo ang format ng DZEC samantalang maging ang si Peter Musngi ng DZMM ay kinilala na nauna sa format na ito ang DZEC, dahil kung ganun pa, ay tiyak na mararamdaman ng mga nakikinig at ng mga manonood ang natural na chemistry ng dalawang ito.
Finding a partner on air for a radio program is a difficult decision.Mayroon kasing tambalan na nagpapa-istaran o minsan naman, yung isa nagpaparaya kasi nga given na superstar na yung isa o at least feeling superstar yung isa. Kahit papaano, mararamdaman ng nakikinig yung kawalan ng chemistry o kung ang dating, trabaho lang, upo lang sila sa programa, walang unity of purpose.
Aaminin ko, maski ako ay taga 1062 ngayon, may mga pagkakataong sa dulong kaliwa din ako nakatutok. May paliwanag dito, of course one has to monitor the competition. Pero lately, mas tinututukan ko na sila kasi, naging natural yung progreso ng paghatak nila sa akin para sila ay pakinggan. Hindi dahil sa kasamahan at mga kaibigan ko sila, kundi sabihin na nating nabighani ako.
Dati ay may kapartner na iba sa radyo si Kaka samantalang si Onin naman noon bago ang regular na programang ito sa radyo ay tagapaghatid ng balita at reliever kung sino ang absent na anchor. Hanggang sa dumating ang reformating ng programa, napagtagpo ang dalawang ito sa isang sitwasyong, hala, sige, game, programa gyud kita!
The initial days were probably a stage where they’re still trying to feel their beat, but once they found that natural formula of two friends discussing issues on the air, it clicked!
Tunay na naging TAMBALANG OK na nga!
Promise, try ninyo lang, tuwing umaga, alas 9:00 hanggang alas 10:30, pakinggan ang dalawang ito, sina Kaka “Ross” Olgado at Onin Miranda, at magbabago ang pananaw ninyo sa mga samu’t saring isyu.
ito yung hagod ng komentaryo na tunay na sa ngalan ng katotohanan at tunay na paglilingkod. (Pero teka, teka, extro ng Newsbeat yun ah!!!)
At bago may mag-text sa aking isa pa, at sabihing, paano naman ako, wala man lang supporting role? Let it be said, that the program director of this Tambalang OK, is non other than Direk Lor Tiu. (Pa-burger ka naman Direk!)
O siya, text ko na si Onin nang mabulabog na niya sa maaagang pagtulog ang Kaka na sa mga oras na ito—nasa matulaing lalawigan na ng Bulacan. (wakas)










